1 . گويا در متن اصلى ، به جاى كلمهء انماح « انمحى » از « محو » بوده است كه در اينجا به غلط « انماح » چاپ شده است . نيز گويا منظور راوى اين است كه خطوط فرمان ، مقدارى ناخوانا شده بوده است و گرنه ، امكان خواندن آن از ميان مىرفت . - م . 2 . متن « المغنم » : دست آورد جنگى ( غنيمت و فىء ) ، ( المحكم ، 5 / 320 ) . - م . 3 . متن « الغارمين » : بدهكارانى كه در راه گناه ، بدهكار نگشته باشند ( جوامع الجامع ، ص 181 ؛ نيز بنگريد : سورهء توبه / 6 ) . - م . - م . ( 1 ) 175 براى رفاعة ( 1 ) بن زيد جذامى به ص 962 - 963 ؛ بس ج 1 / 2 ص 83 ( ش 140 ) ؛ بط ش 16 / 1 ؛ قلقش 6 / 382 ؛ عمخ ش 15 ؛ فريدون ج 1 / 35 ؛ طب 1740 ؛ مغازى ، الواقدى ، ورق 128 ، چاپى 557 ؛ عمر الموصلىّ ج 8 ورق 31 ب ؛ المعجم الكبير ، طبرانى ( خطّى فاتح ، استانبول ) ورق 16 / الف ؛ الحلبى ( چ جديد ) 2 / 259 ؛ الكاندهلوى ، حياة الصّحابة 1 / 212 ( وى به مجمع الزّوائد هيثمى 5 / 310 ، الإصابة 3 / 441 به نقل از المغازى اموى ، نيز ارجاع داده است ) ؛ بث « رومان بن بعجه » ( 2 / 190 ) وى گفته است : ابو موسى آن را در كتاب خود آورده است ، و « رفاعة بن زيد ضبّىّ » ( 2 / 181 وى گفته است : هر سه تن ، آن را آورده‌اند ) ، و « معبد جذامى » ( 4 / 390 ، او گفته است : ابو موسى آن را آورده است ) . مقابله كنيد : بعب ش 758 . بنگريد : اشپرنگر 3 / 279 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اين فرمانى است از سوى محمّد فرستادهء خدا براى رفاعة بن زيد : به راستى كه من وى را از سوى خويش ، براى همهء مردم قبيلهء او و هركس كه بر ايشان وارد شود ، گسيل داشته‌ام تا ايشان را به سوى خدا و فرستادهء او فرا خواند . از اين رو هركس از ايشان كه به وى روى آورد ، به حزب خدا و پيامبرش پيوسته است ؛ و هركس كه از وى روى گرداند ، تنها براى مدّت دو ماه ، در امان خواهد بود . 1 . پيش از جنگ خيبر ، به هنگام صلح حديبيّه ، رفاعة بن زيد جذامى نزد پيامبر ( ص ) آمد و به اسلام گرويد . پيامبر خدا فرمانى براى وى نوشت و او را به سوى مردم قبيلهء خويش گسيل كرد و او همان كس است كه بندهء خود مدعم را به پيامبر خدا بخشيد ( ابن هشام ، 4 / 243 ؛ المعارف ، ص 148 ) . - م .